MENU...
EN PL
Facebook
EN PL

CD - kameralistyka fortepianowa

CD - Piano chamber music

Część pierwsza projektu obejmowała nagranie płyty CD prezentującą wybrane kompozycje Josepha Jongena:

Trio, chronologicznie najwcześniejszy z opisywanych utworów, przedstawia wczesny nurt twórczości Jongena, kiedy młody kompozytor, będąc jeszcze studentem konserwatorium w Liège, poszukiwał własnej tożsamości muzycznej, naturalnie czerpiąc z doświadczeń swoich wielkich poprzedników. Stylistycznie Trio bliskie jest zarówno niemieckiemu postromantyzmowi jak i wczesnej szkole francuskiej. Można w nim zauważyć predylekcję kompozytora do łączenia prostej, diatonicznej melodyki z fragmentami bardziej schromatyzowanymi (zjawisko widoczne zwłaszcza w II części).

Niebywała inwencja melodyczna, bogactwo harmoniczne i nasycenie brzmienia sprawiają, że to niemal czterdziestominutowe dzieło przeładowane jest treścią muzyczną i stanowi duże wyzwanie zarówno w aspekcie wykonawczym, jak i percepcyjnym. 

 Sonata powstała w okresie krystalizacji indywidualnego stylu kompozytora. Choć nie jest jeszcze wolna od zewnętrznych wpływów i wyraźnie nawiązuje do estetyki Francka, można wyodrębnić w niej zespół cech charakterystycznych dla jongenowskiego języka muzycznego tego okresu. Bogactwo motywiczne, niewyczerpana inwencja w pracy tematycznej, prosta, a zarazem przepełniona liryzmem melodyka, jak również upodobanie do pełni brzmienia tworzą charakterystyczny obraz muzyczny tego dzieła.

W obu tych utworach kształtowanie narracji odbywa się najczęściej w oparciu o czynnik melodyczny, a wartością nadrzędną jest linearność. Bogata inwencja melodyczna, zazwyczaj ujęta jest w niekończące wydawałoby się frazy. Ich specyficzne strukturowanie, wyjątkowa elastyczność i wewnętrzny potencjał otwiera przed wykonawcami szeroką paletę możliwości interpretacyjnych i pozwala na różnorodne sposoby kształtowania wypowiedzi muzycznej. Charakterystycznym sposobem konstrukcji fraz są powtórzenia krótkich motywów, które następnie rozwijane są w dłuższą myśl. Nieodłącznym elementem dyskursu muzycznego we wczesnym i środkowym okresie twórczości Jongena są gwałtowne zmiany dynamiczne, które niejednokrotnie determinują emocjonalny charakter utworów. Elementem konstytutywnym, na którym opiera się narracja, jest niewątpliwie szeroko zakrojony dialog pomiędzy instrumentami i współzależność poszczególnych partii.

Deux pieces ukazuje dojrzały styl w twórczości Jongena, w którym następuje zmiana zasad organizacji materiału dźwiękowego. Kompozytor sięga po nowe środki muzycznej wypowiedzi, a zauważalne dwa kierunki narracji wyznaczają tutaj melodyka oraz kolorystyka. Specyficzna harmonika wynikająca z rozszerzenia systemu dur-moll tworzy charakterystyczną aurę brzmieniową utworu, której niejednokrotnie podporządkowana jest wyrazistość i kierunek linii melodycznej. Obok metamorfozy języka muzycznego widoczna jest również kompresja myśli muzycznej i tendencja do miniaturyzacji formy.

 

Realizacja: HEXADE.COM (Grafik, projektant, webdesigner)